خواستگاری در لیست مراسم های درحال انقراض

ح- هاشمی با لبخند به این پرسش جواب می دهد ومی گوید: زمانی این مراسم اهمیت داشت که دختر وپسر برای اولین بار همدیگر را در کنار خانواده هایشان می دیدند و یا به احترام خانواده قبل از این جلسه صحبتی با یکدیگر نمی کردند اما حالا خواستگاری یک مراسم فرمایشی است تا قرارهای رسمی تر مثل تعیین مهریه و زمان عروسی را خانواده ها تعیین کنند .

حتی چای تعارف کردن عروس تازه هم بر عهده مادرش است و کسی زحمت گرداندن شیرینی برای بله گفتن عروس خانم را به خود نمی دهد .

اما این مراسم به همان میزان بی اهمیت است که حسین 20 ساله گمان می کند ؟

اشکان صدفی هم سن انقلاب است و سه سالی است که ازدواج کرده است . او که همسرش را اولین بار در مراسم خواستگاری دیده می گوید .

برای انتخاب همسرم مدت ها کارم رفتن به خواستگاری بود . دوستان به شوخی مرا کارشناس خواستگاری می دانستند اما درتمام این مراسم ها چه آنها که برای نخستین بار مهمانشان بودیم وچه کسانی که کار به جلسه دوم می رسید، همگی به رسوم این مراسم اعتقاد داشتند و حتی برخی براساس سنت های متفاوتشان از ما پذیرایی می کردند .

او اضافه می کند: برخی از مراسم ها با گذشت زمان کهنه نمی شوند و هنوز هم زیبا و قشنگ هستند .

ولی نظرات در این رابطه متفاوت است ؛خدیجه تشکری از مراسم خواستگاری متنفر است او می گوید : ازاین که جماعتی ناآشنا دور هم جمع شوند و من هم زیر سنگینی نگاهشان چای ببرم، بیزارم . او می گوید : دلم می خواهد به جای خواستگاری در پارک یا رستورانی با همسر آینده ام سخن بگویم .

خدیجه اما به نفس مراسم موافق است . می گوید این جلسه می تواند مراسمی جهت آشنایی خانواده ها باشد.

او ادامه می دهد:با توجه به ازدواج هایی که در اطرافم صورت گرفته گمان می کنم انتخاب ها دیگر مثل سابق نیست یعنی اول پدروم ادر ها فرد مقابل را بپسندندو بعد دختر یا پسر .

اما انگار سبک ازدواج اطرافیان شیرین با خدیجه متفاوت است زیرا او معتقد است دوستی ها کمتربه خواستگاری وازدواج ختم می شود و این تنها مسیری که هر کسی با هر کیفیتی باید از آن عبورکند .

شیرین تاکید می کند :شاید دیگر مثل قدیم تمام آداب ورسوم مراسم خواستگاری رعایت نشود اما باز هم در اکثر ازدواج ها شروع داستان با مراسم خواستگاری است .

ریحانه فرهنگی مولف کتاب درباره سنت های قدیمی خواستگاری می گوید :یکی ازاصول پذیرایی قدیمی و سنتی درمجلس خواستگاری،مراسم چای گرداندن است.در قدیم از طریق این رسم،دختر برای نخستین بار اجازه می یافت که در جمع خانواده داماد حضور یابد.

از سوی دیگر حسن سلیقه دختر نیز به طور کلی در نحوه پذیرایی کردن او با چای سنجیده می شد.امروز گرچه این سنت دگرگون شده است و در بسیاری از موارد به مفهوم اجازه ورود دختربه مجلس خواستگاری نیست ،اما همچنان پا بر جاست .

او توصیه می کند: بهتر است پس از ورود و جای گزین شدن میهمانان و احوال پرسی های اولیه،سینی چای را خود عروس خانم بیاورد و به میهمانان تعارف کند.

این نویسنده اضافه می کند: سنت شیرینی گردانی و بله برون و ...سنت هایزیبایی هستند که هرکدام دراین مراسم نماد پیامی از جانب فامیل داماد بهخانواده عروس هستند .

او به آقایان پیشنهاد می کند: در انتخاب نوع گل و نحوه لباس پوشیدن دقت کنندو تمیزی استکان های چای و دقت در نحوه پذیرایی را نیز به دختر خانم ها یادآوری می کند .

اما این مراسم که ریشه مذهبی دارد مورد توجه قانونگذار نیز قرار گرفته است. خواستگاری از ناحیه جنس مذکر انجام می شود که مطابق فطرت و طبیعت انسان امری است طبیعی. این قاعده حتی در مورد حیوانات نیز جاری است و رجوع و درخواست از جنس مخالف اکثراً از ناحیه جنس مذکر آغاز می شود.

دین مقدس اسلام نیز که آئینه فطرت است بر این رویه فطری و طبیعی صحه نهاده و بر این مبنا و اساس است که در قرآن و سنت در امر ازدواج مردان مخاطب گشته اند و مستقیماً به آنان دستور ازدواج و همسر گزینی داده شده است.

برای نمونه آیه 3 سوره نساء می فرمایند: «فانکحوا ما طاب لکم من النساء» یعنی با زنان طیب ازدواج کنید. بنابراین خواستگاری عبارت از این است که از زنی تقاضای ازدواج کنند.

 عمل خواستگاری قبل از مراسم عقد و اجرای صیغه نکاح صورت می گیرد و چنانچه مورد قبول واقع شود این فاصله زمانی بین خواستگاری و اجرای مراسم عقد شرعی را نامزدی می گویند. خواستگاری ممکن است توسط زوج یا به وسیله خویشان و دوستانش صورت پذیرد.

در قانون مدنی یک ماده به خواستگاری اختصاص داده شده که مبتنی بر فقه اسلامی است و آن ماده 1034 قانون مدنی است که می گوید: «هر زنی را که خالی از موانع نکاح باشد، می توان خواستگاری نمود.»

هنوزهم شنیدن خاطره تکراری چای های ریخته شده و خواستگار سوخته جذاب است ومی توان سالها به خجالت وسربزیری های ساختگی شوهرتان دراولین مهمانی بخندید .

/ 0 نظر / 9 بازدید